અભિનંદન!

વિચાર તો વિચારતા કરી મુકે તેવો સજ્જડ છે
અછંદાસ કાવ્યને હું તો વિચાર જ કહેતો હોઉં છું

..પેલું સરવાળાનું ડિંડક છેક નીચે મૂક્યું છે એના કારણે આખી કૉમેંટ એકવાર ઊડી ગઈ. એ ન હોય તો ન ચાલે?

આંખમાં અનેક શમણાઓ આંજીને વિદેશની ધરતી પર આવેલ આપણે સૌ.. ….શરૂઆતના એ દિવસોમાં અનેક પ્રકારના સંઘર્ષો કોણે નહીં વેઠયા હોય ..? .પરંતુ આજે આપણે સૌ એમાં વત્તે ઓછે અંશે લીલાછમ્મ થયા છીએ..આ ધરતીએ આપણને ઘણું આપ્યું છે એનો ઇન્કાર થઇ શકે તેમ નથી. અને તેનો કૃતજ્ઞતાપૂર્વક સ્વીકાર ન કરીએ તો કૃતઘ્ની જ ગણાઇએ…. પર્ંતુ સાથે સાથે એ પણ હકીકત છે કે આપણી અંદરનો ભારતીય અંતરના કોઇ ખૂણે અકબંધ રહેલો જ હોય છે. કોઇ લીલાછમ્મ છોડને એના મૂળિયાથી અલગ કેમ કરી શકાય ? આપણે તો નશીબદાર છીએ…આપણે સૌ બે માનો પ્રેમ પામ્યા છીએ..એક આપણી જન્મભૂમિ..માતૃભૂમિ ..ભારત…..અને બીજી આપણી આ કર્મભૂમિ.. સૌ પ્રથમ.એ બંનેને આપણા સૌના ભાવભર્યા વંદન….

સંબંધો..માનવજીવન એટલે કેટકેટલા સંબંધોની વણથંભી વણઝાર…! . સંબંધોની ભૂલભૂલામણીમાં એક યા બીજી રીતે જીવનભર અટ્વાતા આપણે સૌ..રંગમંચના પાત્રો….! કોઇ પાત્ર પોતાની સંવેદના વ્યકત કરે .કોઇ ન કરી શકે… પણ દરેકની ભીતર તો સંવેદનાના મોજા ઘૂઘવતા જ હોય. દરેક વ્યક્તિ પાસે પોતાની ઝંખનાનો એક આગવો ઝરૂખો હોય છે. અને દરેક માનવીની અંદર કદી ન વિસરાયેલું કોઇ ગામ કે દટાયેલું શહેર હોય છે. સમય નામનો સારથિ આપણા સૌનો જીવનરથ કયારે..કઇ દિશામાં હંકારશે એ જાણવું અશકય જ ને …? સારા કે નરસા જે પત્તા આવે..તેનાથી શકય તેટલી સારી રીતે રમી શકાય તેટલું જ આપણે કરી શકીએ…બાકી કંઇ ખરાબ પત્તા આવે એટલે નાના બાળકની જેમ..” જાવ નથી રમતા “ એમ કહી રમત ફગાવી ન દઇ શકાય..હાર જીતનો બહુ વિચાર કર્યા સિવાય સારી રીતે રમતા જવું એ જ માનવીની કુશળતા…અને એ જ તેની સફળતા…

છે સંબંધ કાંઠા ની માટી સમા સૌ,
ઉડે જો જરી ભેજ, થઈ જાય રેતી.

કોઇ પોતીકા સંબંધોમાંથી જો ભાવની ભીનાશ ..લાગણીના રંગો ઉડી જાય તો સંબંધો મરુસ્થળની રેતી સમાન બની જાય અને રેતીને હાથમાંથા સરતા કેટલી વાર ? આપણે રેતીને સાચવવાના પ્રયત્નોમાં સતત ઝૂઝતા રહીએ તો પણ…એ સરી જ જવાની..
દરેક માનવીની અંદર એક દરિયો પણ હોય છે અને અવકાશની અખિલાઇ પણ હોય છે. સંવેદનાઓને અંદર દબાવી માનવી અનેક અવસરો સાચવતો રહે છે. સૂર્યને પણ વાદળો જ નડતા હોય છે ને ? જીવનમાં પીડા તો પોતીકા જ આપી શકે છે..ને ? પીડા આપવાની મજાલ પારકાની કદી હોતી નથી…

અહીં વિજયભાઇએ …એક સંવેદનશીલ પુત્રએ પોતાની અંદર ઘૂઘવતા વલોપાતના મોજાને શબ્દદેહ આપી …આપણને પણ એમાં તરબોળ બનાવ્યા છે. એક પુત્ર તરીકે પિતાની ચિંતા છે તો એક પિતા તરીકે પુત્રની ચિંતા કંઇ ઓછી નથી…..
પિતા અને પુત્ર ભૈગોલિક રીતે દસ હજાર માઇલ દૂર છે.પરંતુ..
માઇલોના માઇલોનું અંતર ખરી પડે જયાં અંતરનો સેતુ નિરંતર….
અહીં એક પિતા પુત્ર વચ્ચે અંતરનો અતૂટ સેતુ રચાયેલ છે. જેને સ્થળ..કાળના બંધનો નડી શકતા નથી..તો એ પછીની જનરેશનના પુત્ર સાથે એ જ પિતા એ સેતુ રચી શકયા નથી એનો વલોપાત માતા પિતા બંનેના દિલમાં સતત રમ્યા કરે છે. સંબંધો વચ્ચે રચાયેલ આ દીવાલને તોડી શકાશે ખરી ? જવાબ તો કાળદેવતા સિવાય કોણ આપી શકે ? અને મા તો હમેશા મા જ હોય છે ને ? સઘળી વ્યાખ્યાઓથી પર…દીકરા માટે તો એના હૈયામાંથી ખમ્મા મારા લાલ જ નીકળવાનું ને ? કોઇ દાખલા દલીલો માતૃહ્રદયને શાતા કેમ અર્પી શકે ? એ તો પોતાના સઘળા વલોપાતને અંદર જ ધરબીને દીકરાની ક્ષેમકુશળ માટે પ્રાર્થના kaરતી રહે છે.
સતત ચાલતા મનોમંથનમાંથી નીતરતી પિતા..પુત્રની આ અંતરંગ ક્ષણો..ફકત વિજયભાઇની એકલાની જ નથી….દરેક વ્યક્તિ એમાં કશુંક પોતીકુ જરૂર પામી શકશે..
આંગળી પકડી ઉછેર્યા ને સીંચ્યું જળ પ્રેમનું મૂળ એ ઉખેડવાનું સહેજ પણ સહેલું નથી.

સાંજ પડશે ને હું ઝળહળ થઇશ ..ધરપતની એ ઓથ હેઠળ માટીનું એક કોડિયુ દિવસભર એક અલગ…ઝાંખીપાંખી જિંદગી જીવે છે. પણ સાંજ પડે ને કોઇ એનામાં દીપ પ્રગટાવે જ નહી તો ? જે ઉજાસની ઝંખનાએ દિવસભરનો તાપ વેઠયો એ ઉજાસ પ્રગટે જ નહીં તો… ? સતત મનોમંથનના ઓથાર હેઠળ એક સંવેદનશીલ પુત્ર અને ચિંતિત પિતાની અહીં ઝાંખી થતી રહે છે…અહીં દરેક શબ્દ અંતરની સચ્ચાઇ અને ઉંડી આરતમાંથી પ્રગટેલ છે..અને તેથી જ એ ભાવકને ભીંજવ્યા સિવાય રહી શકે નહીં..
અંતે તો એક જ વાત કહી શકાય..
આ અનોખી પત્રશ્રેણી સાંભળ્યા બાદ કદાચ મારી જેમ આપ સૌના દિલમાં પણ કોઇ આવી જ વાત જાગશે…
“ એ જ આશ્વાસન બધા સંબંધોનું છે ગણિત અઘરું ઋણાનુબંધોનું. “

ફકત વિજયભાઇની જ નહીં…દરેક માનવીના જીવતર કેરી વાર્તાનો ખૂબ સુખદ અંત આવે એવી પરમ શ્રધ્ધાથી ઇશ્વરને પાર્થના સાથે.. રજૂકરીએ છીએ..પૂ. મોટાભાઇ…

જિંદગીના ભલે અઘરા સવાલો આપજે પણ પછી હું જે પૂછું એના જવાબો આપજે

તો ચાલો..જોડાઇએ એક પિતા પુત્રની ભાવથી છલકતી આ પુનિત યાત્રામાં..પત્રરૂપે રજૂ થતી.. આ સંવેદના પૂ.મોટાભાઇ રજૂ કરી રહ્યા છે…( પાત્રોના નામ..)

અને અંતે તો..

“ આજ અધૂરી રહી જશે તો કાલે ફરી મંડાશે એમ વાર્તા જીવતર કેરી આગળ આગળ જાશે..”
Nilam doshi

વાહ!

This is interesting… but TRUE

Believe it or not.
Woman has Man in it;
Mrs. has Mr . in it;
Female has Male in it;
She has He in it;
Madam has Adam in it;

આ પ્રશ્નનો જવાબ આપવાવાળું રાખવું જરૂરી છે? પાછું એ ‘સે ઇટ’ થી પણ નીચે છેક છેવાડે આવે એટલે કોમેંટ આખી ધોવાઈ જાય… બીજીવાર કોમેંટ કરવાની પછી હિંમત પણ રહેતી નથી… ક્યાં તો એ પ્રશ્નનું સ્થાન ઉપર હોવું જોઈએ ક્યાં તો એ હોવું જ ન જોઈએ…